Genre not found
Artist not found
Album not found
Song not found

Akrogialies Dilina
Stella Haskil Lyrics


Βραδιάζει γύρω κι η νύχτα απλώνει σκοτάδι βαθύ
κορίτσι ξένο σαν ίσκιο πλανιέται μονάχο στη γη
χωρίς ντροπή αναζητεί
τον ήλιο που έχει χαθεί
στα σκοτάδια να βρει

Μπορεί να το 'χουν πλανέψει, ακρογιαλιές δειλινά
και σκλαβωμένη για πάντα κρατούνε τη δόλια καρδιά

Μπορεί ακόμα μπορεί
να έχει πια τρελαθεί
και τότε ποιος θα ρωτήσει να μάθει ποτέ το γιατί

Μπορεί ακόμα μπορεί
να έχει πια τρελαθεί
και τότε ποιος θα ρωτήσει να μάθει ποτέ το γιατί

Μπορεί να το 'χουν πλανέψει, ακρογιαλιές δειλινά
και σκλαβωμένη για πάντα κρατούνε τη δόλια καρδιά

Writer(s): LYSANDROS FALIREAS, VASILIS TSITSANIS, ORESTIS FALIREAS

Contributed by Scarlett F. Suggest a correction in the comments below.
To comment on specific lyrics, highlight them
Most interesting comments from YouTube:

Victor Emmanuel Dhupuy

Βραδιάζει γύρω κι η νύχτα
απλώνει σκοτάδι βαθύ
κορίτσι ξένο σαν ίσκιος
πλανιέται μονάχο στην γη

Χωρίς ντροπή, αναζητεί
τον ήλιο που έχει χαθεί,
στα σκοτάδια να βρει

Μπορεί να το ‘χουν πλανέψει
ακρογιαλιές δειλινά
και σκλαβωμένη για πάντα
κρατούνε την δόλια καρδιά

Μπορεί ακόμα μπορεί,
να έχει πια τρελαθεί
και τότε ποιος θα ρωτήσει
να μάθει ποτέ το γιατί



Victor Emmanuel Dhupuy

Βραδιάζει γύρω κι η νύχτα
απλώνει σκοτάδι βαθύ
κορίτσι ξένο σαν ίσκιος
πλανιέται μονάχο στην γη

Χωρίς ντροπή, αναζητεί
τον ήλιο που έχει χαθεί,
στα σκοτάδια να βρει

Μπορεί να το ‘χουν πλανέψει
ακρογιαλιές δειλινά
και σκλαβωμένη για πάντα
κρατούνε την δόλια καρδιά

Μπορεί ακόμα μπορεί,
να έχει πια τρελαθεί
και τότε ποιος θα ρωτήσει
να μάθει ποτέ το γιατί



Victor Emmanuel Dhupuy

Βραδιάζει γύρω κι η νύχτα
απλώνει σκοτάδι βαθύ
κορίτσι ξένο σαν ίσκιος
πλανιέται μονάχο στην γη

Χωρίς ντροπή, αναζητεί
τον ήλιο που έχει χαθεί,
στα σκοτάδια να βρει

Μπορεί να το ‘χουν πλανέψει
ακρογιαλιές δειλινά
και σκλαβωμένη για πάντα
κρατούνε την δόλια καρδιά

Μπορεί ακόμα μπορεί,
να έχει πια τρελαθεί
και τότε ποιος θα ρωτήσει
να μάθει ποτέ το γιατί



Elena M

****ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΜΑΝΤΙΩΝ****
****ΣΤΕΛΛΑ ΧΑΣΚΙΛ *****
Η ΠΟΙΟ ΑΔΙΚΗΚΗΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΕΠΟΧΗ
ΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΟΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ.
ΜΕ ΤΟΣΟ ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΟ ΡΥΘΜΟΥ ΤΟΥ
ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΤΣΙΤΣΑΝΗ.
ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΘΑ ΤΗΣ ΔΏΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΆΛΛΗΛΗ ΕΥΚΑΙΡΊΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΟΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ
***ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ ΣΤΕΛΛΑ ΧΑΣΚΙΛ***
FOR YOUR CONTRIBUTION AT THE MUSICAL WORLD OF MUSIC OF SIGNING
AND EXCELLENCE FOR THIS PURPOSE
YOU HAD BEEN THE JEWEL OF
***ARXONTOREMBETIKO***
YOU CONTRIBUTE INTO THE
***GOLD AGE OF MUSIC***
AND FOR THIS PURPOSE
* I CONGRATULATE YOU *
ON BEHALF OF THE FOLLOWING
**N.A.P.W **V.I.P./ N.Y.C
SELECTED WOMAN OF THE YEAR AWARD YEAR 2012/2013 NATIONAL ACHIEVEMENT FOR EXECUTIVES AND PROFESSIONALS IN MANAGEMENT FOR WOMAN LEADERSHIP SKILLS AND DEVELOPMENT
***USA SPECIAL OLYMPICS ***
****CONTRIBUTOR TO DOCTORS WITHOUT BORDERS
MEDECINS SANS FRONTIERES
AWARDED THE 1999 NOBEL PEACE PRIZE
COMPASSION KNOWS NO BOUNDARIES
***MUSIC IS THE INTERNATIONAL LANGUAGE AND DIALECT INTO HORIZON'S AND BEYOND FOR OPEN DISCUSSIONS AND FORUMS ***
ELENIE MILNES/BOSTON/MASSACHUSETTS



Nikos CHRISTIDIS

Όπως επεσήμανε ο λογοτέχνης και ποιητής Μάρκος Μέσκος σε δημοσίευσή του στην εφημερίδα «Αυγή» το 2004, η μοναδική ποιητική συλλογή που εξέδωσε η Ανθούλα Σταθοπούλου – Βαφοπούλου προτού χάσει τη ζωή της σε ηλικία 27 ετών, το 1935, περιείχε μεταξύ άλλων ένα ποίημα με τίτλο «Μπορεί».



Η σύμπτωση με το «Ακρογιαλιές Δειλινά» του Τσιτσάνη είναι εμφανέστατη:


Ανθούλα Σταθοπούλου – «Μπορεί»:


«Μπορεί να με πλανέψουν κι άλλες
ακρογιαλιές και δειλινά,
κι αγάπες, ναύρω πιο μεγάλες,
σκλάβα σ’ αυτές παντοτεινά»


Βασίλης Τσιτσάνης – «Ακρογιαλιές Δειλινά»:


«Μπορεί να το ‘χουν πλανέψει
ακρογιαλιές δειλινά
και σκλαβωμένη για πάντα
κρατούνε την δόλια καρδιά»



Ηλίας Γιαννακάκος

Τον Απρίλη του 1935, η ποιήτρια Ανθούλα Σταθοπούλου - Βαφοπούλου (το μεγάλο τραύμα της ζωής του ποιητή και συζύγου της Γιώργου Βαφοπούλου) ενταφιάζεται στην Ευαγγελίστρια της Θεσσαλονίκης, "λευκοτέρα χιόνος".
Μόλις άνοιγε τα ποιητικά φτερά της, ομόκεντρη της Πολυδούρη, παρορμητική και γνήσια στα αισθήματά της, "ήθελα νάμουνα πουλί / με στοματάκι φραουλί", πέθανε στα 27 της χρόνια εξαιτίας ακριβώς ενός θέματος του πνευματικού μεσοπολέμου, των αδιεξόδων της φθίσης.
Πρόλαβε ωστόσο στα 1931 να εκδώσει τη μοναδική συλλογή της, με τίτλο "Νύχτες Αγρύπνιας".
Πενήντα τόσα ποιήματα, ανισομερή αλλά υποψιασμένα και ήδη με προχωρημένες προσωπικές γραφές -μια ελάχιστη θέση, στην ανθολογία της Νεοελληνικής Ποίησης, της Ανθούλας Σταθοπούλου - Βαφοπούλου υπάρχει.
Έναν χρόνο μετά τον θάνατό της, με εισήγηση του δημάρχου της πόλεως Ν. Μάνου και με κύριο πρόλογο του ακαδημαϊκού (τότε) Γρηγορίου Ξενοπούλου, εκδίδεται ο τόμος "Έργα" ποιήματα, διηγήματα, δράματα της ποιήτριας.
Όπου, μέσα στον τόμο, σελίδες 106-107 / νέα ποιήματα (προφανώς αδημοσίευτα), υπάρχει και το ποίημα "Μπορεί" - όχι από τα σπουδαιότερά της, ένα ποίημα ατμόσφαιρας και ερωτικής απόγνωσης. Πέντε τετράστιχα όλα κι όλα, μα στο τέταρτο τετράστιχο η Ανθούλα Σταθοπούλου - Βαφοπούλου γράφει:
Μπορεί να με πλανέψουν κι άλλες
ακρογιαλιές και δειλινά,
κι αγάπες, ναύρω πιο μεγάλες,
σκλάβα σ' αυτές παντοτεινά (1933)

Η σύμπτωση είναι ακριβέστατη. Δεκαπέντε οι λέξεις του τετραστίχου και οι περισσότερες συμπίπτουν με τις λέξεις κάποιου εμβόλιμου διστίχου (στο ρεφρέν του τραγουδιού) του λαϊκού τροβαδούρου Βασίλη Τσιτσάνη -και στο ίδιο μήκος κύματος της ατμόσφαιρας του "άλλου" τετραστίχου. (Τίποτε θεμιτότερο κατά τον Πάουντ και τον Μπαρτ).Μπορεί να τόχουν πλανέψει ακρογιαλιές δειλινά
και σκλαβωμένη κρατάνε για πάντα τη δόλια καρδιά.
(Σ. Αλεξίου, σελ. 57, |Ο ξακουστός Τσιτσάνης|, εκδ. Κοχλίας.

Μπορεί να τόχουν πλανέψει ακρογιαλιές - δειλινά, 1948,
DG 6717, τραγούδι Στέλλα Χασκίλ - Βασίλης Τσιτσάνης).

Τι συνέβη;
Είναι γνωστή η επιμονή του Βασίλη Τσιτσάνη ν' αναζητά με πάθος τις ποιότητες των στίχων στα τραγούδια του. Η έμπνευσή του πολλαπλή (και από παντού). Στα δύσκολα μα εμπνευσμένα χρόνια της παραμονής του στη Θεσσαλονίκη, "έπεσε", φαίνεται, στα χέρια του ο τόμος "Έργα" της Ανθούλας Σταθοπούλου - Βαφοπούλου, μετά τον θάνατό της και την έκδοσή τους.
Το ποίημα έκανε εντύπωση στον συνθέτη, "τούκαμνε" για τις ανάγκες του. Με εντιμότητα στον ήχο και στους ρυθμούς και στην ατμόσφαιρα εκατέρωθεν, κράτησε το μοτίβο πέραν της ρεμπέτικης συνείδησής του, δημιούργησε ένα τραγούδι σκοτεινό (που άπτονταν των αξόνων της Ανθούλας), όχι ρεμπέτικο, λιγότερο λαϊκό, λόγιο θα μπορούσε να πει κανείς, με τη φωνή της Στέλλας Χασκίλ και τη δική του μεσούντος του Εμφυλίου, στα 1948, δεκατρία χρόνια μετά τον θάνατό της. Ίσως έτσι εξηγείται η παράξενη προέλευσή του, γιατί το τραγούδι ένα περίεργο τραγούδι, δεν έχει όμοιό του στο σύνολο των υπέροχων τραγουδιών του λαϊκού βάρδου Βασίλη Τσιτσάνη. Δεν χρειάστηκε (και δεν χρειάζεται) να εξομολογηθεί το "δάνειό" του.
(Τόσοι πρόσφατοι γεντικουλίστες, τόσοι γραφιάδες των "Ουζερί Τσιτσάνης" και τόσοι αμήχανοι εραστές της μουσικής του πώς δεν πρόσεξαν τη σύμπτωση;).

Ποιος να τόλεγε όμως ότι ο ξακουστός Βασίλης Τσιτσάνης θ' αντάμωνε (και θάπαιρνε στα φτερά της δόξας του) την άτυχη, χαμηλοτάβανη και ανώνυμη (σχεδόν) ποιήτρια της μεσοπολεμικής Θεσσαλονίκης, την Ανθούλα Σταθοπούλου - Βαφοπούλου, μαζί του;
Έστω και με δύο στίχους;



sorly rose

Sahiller ve gün batımları


Akşam oluyor ve 
gece günü karanlığa boyuyor
Yabancı bir kız bir gölge gibi
Dünyayı arşınlıyor 

Çekinmeden kayıp güneşi karanlıklar 
İçinden bulup çıkarmaya çalışıyor

Kıyının alacakaranlığı  onu kandırmış
Olabilir
Zavallı kalbi mahkum düşmüş 
olabilir

Aklını kaybetmiş de 
olabilir 
Sebebini kim merak edip 
de soracak ?



All comments from YouTube:

Grahu Asociados

Ο ΜΕΓΑΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ ΠΑΛΙ ΣΠΑΕΙ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ.ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ UNESCO ME ΔΙΠΛΟ ΔΙΣΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΤΗΣ UNESCO ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΟΡΥΦΑΙΟΥΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΔΕΚΑΤΗ ΤΡΙΤΗ ΘΕΣΗ ΜΕ ΠΡΩΤΟ ΤΟΝ ΜΟΤΣΑΡΤ.ΤΙΜΗΜΕΝΟΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΑΠΟ ΑΚΑΔΗΜΙΕΣ ΚΑΙ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ .ΕΦΤΑΣΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΒERKELEY ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ ΟΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ Η ΣΥΝΝΕΦΙΑΣΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΑΘΩΣ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΕΞΕΛΙΧΘΗΚΕ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ.ΠΡΩΤΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΘΕΤΩΝ

Γαμόθεος

παρακαλούμε 10 μ@λακιες μάξιμουμ στο ίδιο σχόλιο...

VASILIS PAPAS

"...Τα  ανατολίτικα τραγούδια, σέρνουν την ψυχή μου μαζί τους..." Κωστής Παλαμάς - απόσπασμα απο το ποίημα του "Ανατολή".

Victor Emmanuel Dhupuy

Βραδιάζει γύρω κι η νύχτα
απλώνει σκοτάδι βαθύ
κορίτσι ξένο σαν ίσκιος
πλανιέται μονάχο στην γη

Χωρίς ντροπή, αναζητεί
τον ήλιο που έχει χαθεί,
στα σκοτάδια να βρει

Μπορεί να το ‘χουν πλανέψει
ακρογιαλιές δειλινά
και σκλαβωμένη για πάντα
κρατούνε την δόλια καρδιά

Μπορεί ακόμα μπορεί,
να έχει πια τρελαθεί
και τότε ποιος θα ρωτήσει
να μάθει ποτέ το γιατί

VASILIS PAPAS

Ανεπανάληπτο αριστούργημα του Τσιτσάνη με την επίσης ανεπανάληπτη εβραία της Θεσαλλονίκης Στέλλα Χασκήλ.Η σύνθεση του έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Οι στίχοι αινιγματικοί και αποτυπώνεται σε αυτούς και την μουσική η παροιμιώδης μελαγχολία του ρεμπέτικου, η μαγεία της Ανατολής και ένα ανομολόγητο αίσθημα φυγής και απελευθέρωσης.Αναμφίβολα πρόκειται για μια αριστουργηματική αναπαράσταση του ανικανοποίητου έρωτα στο μαύρο φόντο της μετεμφυλιακής Ελλάδας.

Ruben Asher

@Moshe Luke damn! Took like 20 mins but it actually worked!

Moshe Luke

dont know if anyone cares at all but last night I hacked my girlfriends Instagram account using Instaportal. Just google for it xD

GIANNIS KALAN

που είναι αυτές οι φωνές,αυτή η ψυχική ανατριχίλα.....

Κωστας Κεραζης

Οταν οι ανθρωποι ηξεραν να αγαπανε.

Giorgos Kotzas

Εποχές εμφυλιου πολέμου. Πολύ αγάπη.

More Comments

More Videos